Het begin is er

Vanochtend tijdens een brainstorm sessie over social media bij Zozijn kwam mijn al lang gekoesterde droom een beetje uit. Enigszins geremd door de gedragscode en het rekening houdend met de privacy en het publiceren over cliënten heb ik namelijk altijd een rem gehad een blog te schrijven over ons als gezinshuis.Vanochtend echter werd ik aangemoedigd het vooral wel te doen. Je kunt het ook algemeen houden. Ik zal daarbij natuurlijk rekening houden met de privacy van jongeren die bij ons wonen. Maar ik zal vooral ook de mooie kanten van deze vorm van zorg biedt tonen aan de buitenwereld en ook belichten dat de zorg echt anders kan!
Wie wij zijn en wat wij doen komen in de komende blogs nog wel uitgebreider aan de orde. De basis van ons gezin( de harde kern) zijn Bert 46, Esmee 11 en ik  Antoinette 44.
We hebben een hond Wammes 5 en heel veel vissen in een aquarium. Er wonen 4 jongeren van Zozijn bij ons in huis. We wonen in een gewone wijk in een gewone buurt en dit was 14 jaar geleden de basis van het starten van het eerste gezinshuis van Zozijn;

En als het gaat over mensenrechten dan begint dat op kleine plaatsen dichtbij huis.
Zo dichtbij en zo klein dat ze op geen enkele kaart van de wereld te zien kunnen worden.
Maar die plekken zijn de wereld van de individuele mensen; de buurt waarin hij woont; de school die hij bezoekt; de fabriek, boerderij of het kantoor waar hij werkt. Als deze rechten daar al geen betekenis hebben hebben ze weinig betekenis ergens anders.
Eleanor Roosevelt 1958

Het begin is er het eerste blog is een feit. Ik ga nu bedenken wat er allemaal interessant is voor jullie als lezer. Er gebeurt hier genoeg namelijk!
Antoinette